Polerowanie chemiczne

W rozwiązaniach polerowania chemicznego zachodzą procesy powierzchniowe chemiczne oraz elektrochemiczne, powodując powstawanie warst tlenków pasywujących na powierzchni. Efektem tego jest polerowanie chemiczne i wygładzenie chropowatości, Powierzchnia lustrzana powstaje na skutek rozpuszczania warstwy bezpośrednio działającej na metal.

Zwiększenie powierzcni lustarzanej związane jest z zapobieganiem trawieniu metalu z wytworzeniem warstwy pasywującej. Jednak wyniki elektrochemicznego polerowania są lepsze niż chemicznego. Jakość wypolerowanej powierzchni jest uzależnione od stosunku prędkości formowania warstwy i jej rozpuszczanie w cieczy. Przewaga pierwszego prowadzi do utleniania, drugiego - do trawienia . Najwyższej powierzchni połysk uzyskuje się, gdy minimalna grubość warstwy tlenku, która powinna być wystarczająca, aby zapobiec trawieniu metalu została wytworzona na powierzchni. Grubość powłoki polerowania chemicznego jest mniejsza niż elektrochemicznego. To tłumaczy mniejszą wydajność wygładzenia chropowatości i połysku metalu.

Pozytywne wyniki polerowania stali austenitycznych stali typu 12X18H10T osiągnięto w roztworze o następującym składzie : kwas siarkowy — 34%, kwasu solnego — 6,5%, kwas azotowy — 4,5% chlorku sodu — 0,5%, вода — 54%, barwnika Acid Black 3M — 0,5%. Korekty w roztworze wprowadzane są okresowo- dodawanie wody i kwasu azotowego. Proces prowadzi się przez 3–10 minut w temperaturze 70–75оС.

Wraz ze wzrostem zawartości żelaza w roztworze soli zwiększa czas procesu do 15–20 minut. Jakość powierzchni podczas polerowania chemicznego zależy od gęstości nasypowej i od obciążenia elementów w kąpieli . Gdy nie jest zbyt duże obciążenie mamy nierównomierne wykończenie powierzchni, to możne być przyczyną powstawanie wad ze względu na trudności z dostępem do powierzchni roztworu.

Po procesie chemicznym detale należy dokładnie umyć pod bieżącą wodą i wysuszyć. Zaleca się przeprowadzenie pasywację chemiczną polerowanych produktów. Należy zauważyć że, ten proces jest mniej złożony i zuzywa mniej energii niż proces mechaniczny, ale ma też wady:

  1. Złożoność technologiczna
  2. Wysoki odsetek braków
  3. Toksyczność i łatwopalność
  4. Silne czynniki korozyjne na instalacje
  5. Wysokie koszty utylizacji
  6. Negatywny wpływ na srodowisko naturalne.